ကိုယ္ကေျဖသိမ့္တတ္စြာနဲ ့က်န္ခဲ့ရတဲ့သူပါ..
ေ၀းသြားလိုက္တာေနာ္..
ရင္ခုန္သံေတြမိုင္ေပါင္းမ်ာစြာျခားသြားေအာင္ကိုပဲ...
ပတ္သတ္ဖူးတာေတြက"ခ်ိဳ"လြန္းေတာ့ေစာဒကတတ္စရာအေႀကာင္းမရွိ
ေႀသာ္....ပာန္ေဆာင္မုွနဲ့နာက်ည္းျခင္းႀကားက....မခ်စ္ရဲ..မမုန္းရဲခဲ့တဲ့အျဖစ္....
ေႏြတစ္၀က္..မိုးတစ္၀က္မက္မက္ခဲ့ရတဲ့အိမ္မက္
"ႏွင္းဆီအိမ္မက္တြင္ပါေစ..."
မေပ်ာ္တတ္ေတာ့ဖူးလို ့ကိုယ္မညာပါဖူး.
ဒါေပမဲ့ကိုယ့္ကိုကိုယ္ညာရင္းေပ်ာ္ေအာင္ေနခဲ့ပါတယ္...
အျဖဴမက်..ပန္းေရာင္မေရာက္သကၠရာဇ္ေတြကို
ိုခုခ်ိန္ထိေတြးရင္းနဲ့......
ရင္ခုန္သံေတြကျပိဳလုနီးပါးျဖစ္ဆဲပါပဲကြယ္...
့ဒီေတာ့လဲသံေယာဇဥ္တခ်ိဳ ့ကို
ပန္းလိုသီရင္းတိုးတိုးေလးညည္းမယ္...
လြမ္းတယ္...
ဘာနဲ့မွမေရာထားတဲ့ကိုယ့္အလြမ္းေတြ....
"ဆည္းဆာအလြမ္းမည္ပါေစ..."
ကိုယ္ကဖရုိဖရဲဲေႏွာင္ႀကိဳးေတြကိုမွအပာုတ္ထင္ေနခဲ့တာ..
ရင္ခြင္ကိုေကာင္းကင္နဲ ့ယွဥ္ျပီးဖြင့္ပာမိသြားတဲ့အခါ....
အုပ္မိုးစရာမာနေတြက....မႈန္၀ါးေပ်ာက္ပ်က္သြားတာ ရွာမေတြေတာ့ေလာက္ေအာင္ကို......
ကားလိပ္ေတြခ်မွပဲြစဖို့ႀကိဳးစားမိတဲ့မိန္းမ...
ႀကည့္စမ္း...ဘယ္ေလာက္မ်ားရူးႏွမ္းလိုက္ပါသလဲ...
လက္ခုပ္သံမပါတဲ့ဇာတ္လမ္းအဆံုးကို....
ကမာၻဦးလမ္းခဲြေခၚပါေစ။
၁၂.၁၁.၀၉
၁း၄၆ a.m
ေရးေရးျပီးျခင္းတင္လိုက္တာပါ....
5 comments:
wow nice, I like it!! Keep on it :atb
thank you :)
sis poem tway ka tot yay lae mite tal...
ေနာက္ဆံုး အခ်ပိုဒ္ေလးေတြ အႀကိဳက္ဆံုးပါပဲ ....
ႏွင္းဆီအိပ္မက္ တြင္ပါေစ
ဆည္းဆာအလြမ္းမည္ပါေစ
ကမၻာဦးလမ္းခဲြ ေခၚပါေစ ... တဲ့
လွလိုက္တာ
ကို Harry ေရ..ေက်းဇူးပါရွင္ း)
Post a Comment